Το ζήτημα του «Ερχομού του Παγκόσμιου Διδασκάλου» είναι πολύ μεγάλο και αγκαλιάζει πολλές διαφορετικές γραμμές σκέψης. Θα ήθελα, κατ’ αρχήν, να τονίσω ότι εσείς μπορείτε να διαμορφώσετε τη δική σας γνώση για το αν είναι εύλογη αυτή η αναμονή, που έχει πρακτικά εξαπλωθεί μεταξύ όλων των θρησκειών σε όλο τον κόσμο, και που γίνεται δυνατότερη, αναπτυσσόμενη σε μια μεγαλύτερη επιθυμία ότι κάποια βοήθεια που είναι πάνω από τον άνθρωπο θα πρέπει να έρθει στον κόσμο. 
Επιτρέψτε μου κατ’ αρχήν να σας πως τι εννοώ όταν αναφέρομαι σε έναν «Παγκόσμιο Διδάσκαλο». Όλες οι θρησκείες αναγνωρίζουν έναν Ιδρυτή της πίστης τους που θεωρούν, πολύ σωστά, ως ένα Διδάσκαλο του Κόσμου. Στις διαφορετικές θρησκείες θα βρείτε διαφορετικά ονόματα να χρησιμοποιούνται για εκείνο τον μεγάλο Διδάσκαλο, και πίσω από αυτά τα ονόματα εμφανίζεται το ίδιο μεγάλο Ον. Έτσι λοιπόν εννοώ ως Παγκόσμιο Διδάσκαλο ακριβώς αυτό που οι Ινδουιστές εννοούν, μόνο που τον ονομάζουν στα σανσκριτικά Jagrat Guru, κυριολεκτικά Παγκόσμιο Διδάσκαλο και αυτό που εννοούν οι Βουδιστές όταν ομιλούν για τον Βοδισάττβα.  Αυτό που εννοούν οι Πάρσοι όταν ομιλούν για τον Ζωροάστρη ή Ζαρατούστρα, αυτό που εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες όταν ομιλούσαν για τον Ορφέα, τον ιδρυτή των Ορφικών Μυστηρίων, και αυτό που εννοούν οι Χριστιανοί όταν ομιλούν για Εκείνον που ονομάστηκε Χριστός.

Αυτό υπονοεί ότι ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος είναι ο ιδρυτής μιας θρησκείας, που κηρύσσει ξανά τις αρχαίες βασικές Αλήθειες που όλες οι θρησκείες έχουν από κοινού, αλλά δίνοντάς τους μια μορφή που είναι προσαρμοσμένη στον καιρό και τις συνθήκες, στην ιδιοσυγκρασία και την κατάσταση του λαού στον οποίο Εκείνος εμφανίζεται. Αυτές είναι εξωτερικές διαφορές αλλά υπάρχει μια εσωτερική Ενότητα. Μια θρησκεία που μορφώνει τη βάση ενός μεγάλου πολιτισμού, που εμπνέεται από κάποια χαρακτηριστική ιδέα, που είναι αναγκαία για την εξέλιξη των γενεών της ανθρωπότητας, που η καθεμιά τους προσθέτει κάτι στη μεγάλη κληρονομιά της γνώσης και της κουλτούρας και κάνει μια ειδική έκκληση σε συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων. 
Από αυτά τα μεγάλα σημάδια ενός Παγκόσμιου Διδασκάλου, μερικά μπορούν να αναγνωρισθούν με βεβαιότητα μόνο μετά την έλευσή Του, και όταν η «εντύπωση» Του επάνω στον κόσμο μπορεί να ιδωθεί μέσα από την ιστορία. Αυτά περιγράφουν τη φύση του Όντος που, με την εμφάνισή Του στον κόσμο μας, πραγματοποιεί εκείνες τις μεγάλες και σημαντικές αλλαγές. Διδάσκει λοιπόν τις αρχαίες αλήθειες αλλά με μια νέα μορφή. Δίνει σε αυτές έναν ειδικό χαρακτήρα που ενσωματώνεται όχι μόνο μέσα στη θρησκεία αλλά και μέσα στον πολιτισμό που βασίζεται στη διδασκαλία Του. Κοιτάζοντας το ιστορικό παρελθόν, όπως θα αναφερθώ πιο κάτω, θα δείτε μια ορισμένη διαδοχή αυτών των μεγάλων θρησκειών, που η καθεμία τους προσθέτει στη γνώση και στην σκέψη και τη    σταδιακή εξέλιξη της Φυλής. Και με αυτό τον τρόπο, σαν μια μεγάλη σκάλα που έχει τη βάση της επάνω στη γη και την κορυφή της στον Ανώτερο Κόσμο, μπορείτε να δείτε την Κλίμακα της Εξέλιξης που ανεβαίνει η ανθρώπινη ψυχή, και ένας καινούργιος παλμός να δίδεται από καιρού εις καιρόν με την εμφάνιση εκείνου του ισχυρού και υπεράνθρωπου Όντος.

Από φυσική άποψη, ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος είναι ένα μέλος εκείνης της Μεγάλης Αδελφότητας των τελειωθέντων ανθρώπων. Βρίσκεται ψηλά μεταξύ της Αδελφότητας και σε Εκείνον προσβλέπουν με άκρο σεβασμό όλοι οι άλλοι. Δεν είναι μόνο ο Ιδρυτής μιας θρησκείας και ενός πολιτισμού, αλλά Εκείνος ιδρύει τη μια μετά την άλλη θρησκεία και είναι ο Ένας μέσα στον κόσμο μας που βλέπει όλες τις θρησκείες με ισότητα. Τις βοηθάει όλες, τις εμπνέει όλες, τις παρακολουθεί όλες. Αν και οι λάτρεις Τον επικαλούνται με διαφορετικά ονόματα, προς Εκείνον είναι κάθε προσευχή του λάτρη και από Εκείνον κατέρχεται η ευλογία σαν απάντηση. Γιατί σε αυτή την περιοχή των Χριστών του κόσμου μας δεν υπάρχει αντίθεση αλλά μια αίσθηση Ενότητας, και μπορεί να ενθυμείστε εκείνες τις μεστές λέξεις που βρίσκετε να βγαίνουν από το στόμα του Χριστού καθώς ομιλεί στους Εβραίους της εποχής Του:
«Έχω και άλλα πρόβατα που δεν ανήκουν σε αυτό το κοπάδι. Πρέπει να τα φέρω και εκείνα και πρέπει να ακούσουν τη Φωνή Μου. Και θα πρέπει να υπάρχει ένα κοπάδι και ένας Βοσκός»

Στον Ανώτερο Κόσμο, εκείνο το ένα κοπάδι και εκείνος ο ένας βοσκός αναγνωρίζονται. Μόνο εδώ, μέσα στο σκοτάδι μας, εμείς μαλώνουμε ανήκοντας στη μια ή την άλλη θρησκεία, ή σε καμία, και μας ξεφεύγει η μεγάλη Αλήθεια ότι υπάρχει μόνο ένας Παγκόσμιος Διδάσκαλος. Εκείνος «παρατηρεί» τις πολλές «πίστεις Μου» σαν δικές Του και όχι κάποιου άλλου.

Οι Διαδοχικές Ελεύσεις

Κοιτάζοντας λοιπόν τη μεγάλη Μητέρα-Φυλή στην οποία ανήκουμε όλοι, τη βρίσκουμε, όπως οι περισσότεροι ιστορικοί αναγνωρίζουν, να ζει στην Κεντρική Ασία σε μια υψηλή πολιτισμική κατάσταση. Ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος εκείνης της εποχής ήταν γνωστός στους Ινδουιστές – τους απογόνους εκείνης της Ρίζας-Φυλής που κατέβηκε στην Ινδία – με το όνομα Vyassa, αλλά το όνομα δεν έχει σημασία. Εκείνος ήταν ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος εκείνης της εποχής και ορισμένα πράγματα αποδίδονται σε Αυτόν, πάνω στα οποία δεν χρειάζεται να σταθώ. Η κριτική αναθεώρηση των αρχαίων ιερών Βιβλίων, η συρραφή άλλων βιβλίων που δίνουν με πολλές αλληγορίες και πέπλα συμβόλων την ιστορία των παλαιών ημερών, και που – σύμφωνα με τον Βίνσεντ Σμιθ και τις ανακαλύψεις που έχουν γίνει – μερικές από τις γενεαλογίες που ανακαλύπτονται και που  θεωρούντο ως μυθικές, έχουν επιβεβαιωθεί με την ανασκαφή και την εύρεση νομισμάτων και άλλων αρχαιολογικών αντικειμένων. Κατόπιν θα βρείτε ότι από εκείνη την κεντρική πόλη γύρω από τη Λευκή Νήσο, όπως ακόμη αποκαλείται από τους Ινδουιστές, (και βρίσκεται στην Έρημο Γκόμπι), εκπορεύονται μεταναστεύσεις σε εποχή απομακρυσμένες μεταξύ τους, και πάντα έρχονται προς τα δυτικά. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που πρέπει να θυμάστε – γιατί όπως είπα κάθε θρησκεία είχε το δικό της χαρακτήρα – το χαρακτηριστικό που δόθηκε τότε από τον Παγκόσμιο Διδάσκαλο στον Ινδουιστικό λαό Του, ήταν η μεγάλη Αλήθεια του Ενυπάρχοντος Θεού, του «Ενός που δεν έχει δεύτερο», όπως αποκαλείται στις Βέδες. Κατόπιν, σαν φυσικό επακόλουθο αυτού, ήταν το χαρακτηριστικό της Αδελφότητας, της Αλληλεγγύης του Ανθρώπου. 

Κατόπιν έγινε η πρώτη μεγάλη μετανάστευση – πάντοτε από την Κεντρική Ασία και όχι από την Ινδία – η οποία προχώρησε προς την Αίγυπτο όπου ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος ήταν γνωστός με το όνομα Θωθ, και όπου οι Έλληνες βρήκαν τη θαυμάσια θρησκεία Του ενσωματωμένη στη Σοφία της Αιγύπτου και έδωσαν σε Αυτόν το όνομα του Αγγελιοφόρου των θεών, δηλαδή Ερμής. Αλλά ο σεβασμός και η αγάπη των ανθρώπων για εκείνο το μεγάλο Διδάσκαλο πρόσθεσε στο ελληνικό όνομα του Ερμή, το επίθετο Τρισμέγιστος, ο «τρεις φορές Μέγιστος». Εκείνοι που έχουν σπουδάσει την ιστορία της Αιγύπτου, που έχουν μάθει για τον θαυμαστό πολιτισμό της, που έχουν αντιληφθεί τις μεθόδους της επιστημονικής της έρευνας, θα κατανοήσουν πόσο αληθές ήταν ότι η θρησκεία που ιδρύθηκε από εκείνο το μεγάλο Αγγελιοφόρο των θεών ήταν μια βαθιά επιστημονική θρησκεία, που βασιζόταν σε μια γνώση όχι μόνο του φυσικού κόσμου αλλά και των λεπτότερων κόσμων που είναι συνδεδεμένοι μαζί του. Και έτσι, τα Μυστήρια της Αιγύπτου έγιναν πράγματι μεγάλα κολλέγια των επαϊόντων άλλων μεταγενέστερων πολιτισμών. Και γνωρίζουμε πως άνδρες όπως ο Πλάτων και άλλοι, πήγαν στην Αίγυπτο για να σπουδάσουν και επέστρεψαν με εκείνη τη γνώση της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης που λάμπει μέσα από τα έργα των μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων. 

Κατόπιν έγινε μια ακόμη μετανάστευση η οποία έφθασε στην Περσία – και εκεί ήρθε ο Ζωροάστρης, το ίδιο μεγάλο Ον αλλά υπό άλλο όνομα, σημαδεύοντας ένα άλλο στάδιο στην ανθρώπινη εξέλιξη. Το ύψιστο δόγμα Του ήταν το δόγμα της Αγνότητας: Αγνότητα του φυσικού κόσμου, Αγνότητα της γης, που δεν πρέπει να μολύνεται. Αγνότητα των υδάτων που δεν πρέπει να μολύνονται. Αγνότητα του πυρός όπως επίσης και του αέρα που δεν πρέπει να μολύνονται. Και έτσι, στον πολιτισμό του Ζωροάστρη, η γη καλλιεργείτο προσεκτικά και με ομορφιά. Κανένα ρυάκι δεν επιτρεπόταν να δηλητηριασθεί, όπως στη σύγχρονη εποχή που οι ποταμοί δηλητηριάζονται με τα απόβλητα των βιομηχανιών που ρυπαίνουν τα γεμάτα ζωή νερά τους. Και η φωτιά θεωρείτο ιερή ως έμβλημα του ίδιου του Θεού. Και το πυρ ήταν ο μεγάλος Εξαγνιστής που ποτέ δεν έπρεπε να μολυνθεί, και έκαιγε όλα εκείνα που ήδη ενώ το ίδιο παρέμενε λαμπρό και καθαρό. 

Έχουμε ακόμη στην Ινδία του απογόνους εκείνης της πίστης, τους Πάρσους, όπως είναι γνωστοί – ένα όνομα που προέρχεται βέβαια από τη χώρα καταγωγής τους, την Περσία. Και ακόμη και σήμερα, σε αυτή τη μικρή αλλά σοφή και ευγενική κοινότητα, τα μέλη της επαναλαμβάνουν κάθε πρωί την προσευχή τους. Αγνές Σκέψεις, Αγνούς Λόγους, Αγνές Πράξεις! Και σε αυτή την κοινότητα δεν υπάρχει κανένας φτωχός γιατί οι πλούσιοι Πάρσοι φροντίζουν για τους φτωχούς Πάρσους. Πολλά μέλη της κοινότητας είναι έμποροι που δίνουν πολλά χρήματα σε φιλανθρωπίες, έτσι ώστε κανένα παιδί που ανήκει στην πίστη του Ζωροάστρη να μη μείνει χωρίς παιδεία. Η φτώχεια και η άγνοια θεωρούνται ως κοινωνικά εγκλήματα σε εκείνους που θα έπρεπε να προλαβαίνουν, και έτσι απολαμβάνουν σεβασμού μεταξύ και των άλλων κοινοτήτων. Διότι ποτέ ένας Πάρσος δεν χάνεται από στερήσεις των αναγκαίων της ζωής και ποτέ ένα παιδί Πάρσου δεν μεγαλώνει ανεκπαίδευτο. 

Κατόπιν, η επόμενη μεγάλη μετανάστευση προχώρησε ακόμη πιο δυτικά όπου αναπτύχθηκε ο ελληνικός πολιτισμός και το όνομα του Παγκόσμιου Διδασκάλου ήταν εδώ, Ορφεύς. Το μεγάλο Του μήνυμα ήταν το μήνυμα της Ομορφιάς, ότι όλοι πρέπει να καλλιεργούν την Ομορφιά, να ζουν μεταξύ όμορφων πραγμάτων, να ακούν όμορφους ήχους. Και ενώ Εκείνος σε προηγούμενες ενσαρκώσεις είχε διδάξει πώς να εξωτερικεύει ένα άτομο τις εσωτερικές ιδιότητες με Διαλογισμό στον Ήλιο, στο Φως, στο Πυρ, εδώ δίδαξε το ίδιο μεγάλο μάθημα μέσω της Μουσικής με τις θαυμαστές δυνάμεις της Αρμονίας, που παρουσιάζονται με ανυψωτική και εξαγνιστική Μουσική. Μέσω της Μουσικής δίδαξε τη Μεγάλη Επιστήμη της Ομορφιάς, την οποία ίδρυσε στην Ελλάδα. Έτσι, ακόμη και σήμερα οι καλλιτέχνες της Ομορφιάς μιλούν για την αρχιτεκτονική ως «παγωμένη μουσική». 
Τόσο αληθινό ήταν ότι οι ήχοι και οι μελωδίες, οι εκλεκτές αρμονίες εκείνου του Προφήτη της φυλής Του εμπνεύσανε τους Έλληνες την αρχιτεκτονική τους, που αργότερα έγινε υπόδειγμα για την Ευρώπη και για την Αμερική, που ακολούθησαν τα βήματα των Ελλήνων καλλιτεχνών στη γλυπτική, τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική. Έτσι βλέπουμε, μέχρι την Ελλάδα, πώς ήλθε ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος και πώς κάθε πολιτισμός προσέθεσε κάτι στη συνεχώς αναπτυσσόμενη κληρονομιά της ανθρωπότητας. Και σε εκείνο το μεγάλο πέμπτο πολιτισμό, έχουμε τη σεπτή μορφή του Χριστού, του  ιδρυτού του Χριστιανισμού, ως ιδρυτού επίσης εκείνου που ονομάστηκε χριστιανικός πολιτισμός. (*)

Στην κοινωνία επίσης έχετε ένα άλλο σημάδι του επερχόμενου πολιτισμού. Θα βρείτε την Κοινωνική Συνείδηση να αρχίζει να αφυπνίζεται και βλέπετε ότι η ιδέα της Αδελφότητας απλώνεται όλο και περισσότερο μέσα στον κόσμο. Παρά την τρέλα του πολέμου, παρά τις διαμάχες μεταξύ των εθνών, υπάρχει ακόμη η κατανόηση της ενότητας των ανθρώπων και μόνο όταν οι άνθρωποι αναγνωρίσουν την Αδελφότητα θα είναι δυνατόν να επιζήσει ο πολιτισμός. Θα βρείτε ακόμη ότι όλο και περισσότερο, παρά την ισχύ του ατομιστικού καπιταλισμού και του ανταγωνισμού, η ιδέα της συνεργασίας  απλώνεται. Η ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται μαζί και όχι ο ένας εναντίον του άλλου. Ότι πρέπει να εργάζονται για ένα κοινό σκοπό και όχι για το ατομικό κέρδος.
Αποκτήστε λοιπόν μια ευρύτερη άποψη της ιστορίας και θα δείτε ότι θα σας γίνει αντιληπτό πως ο κόσμος βρίσκεται στο όριο μιας τρομερής αλλαγής, που συγκρίνεται μόνο με εκείνες τις αλλαγές που αφάνισαν τους πολιτισμούς του παρελθόντος. Και αν κάνετε τέτοιες συγκρίσεις, μπορεί να αρχίσετε να αντιλαμβάνεσθε ότι είναι πιθανό ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος να έλθει, και τότε μπορεί να ακολουθήσετε μια άλλη γραμμή σκέψης, στην οποία με αυτή την πιθανότητα κατά νου μπορεί να είστε λιγότερο πρόθυμοι να ακούσετε. Αυτή είναι η μαρτυρία των εμπειριών μεριών που, τουλάχιστον, έχουν μάθει τα παλαιά μαθήματα και που έχουν έλθει σε επαφή με τους μεγάλους Διδασκάλους της Φυλής. Διότι δεν προφασίζομαι ότι η πίστη μου στον ερχομό του Παγκόσμιου Διδασκάλου στηρίζεται σε αυτά τα επιχειρήματα που προανέφερα – των διαδοχικών υποφυλών, της διαδοχής των πολιτισμών, των αλλαγών των θρησκειών. 

Αυτά είναι αληθινά αλλά υπάρχει μια υψηλότερη εμπειρία, υπάρχει μια βαθύτερη και ευρύτερη γνώση, και αυτή είναι για όσους είναι πρόθυμοι να πληρώσει το τίμημα που αυτή απαιτεί. Γιατί πρέπει να θυμάστε ότι κάθε γνώση απαιτεί ένα τίμημα από εκείνους που θα την κατακτήσουν. Οι μεγάλοι επιστήμονες εγκαταλείπουν πάρα πολλά στη ζωή για να ακολουθήσουν την επιστήμη που αγαπούν. Οι μεγάλοι εξερευνητές πηγαίνουν σε άγνωστους κινδύνους προκειμένου να γνωρίζουν περισσότερα για κάποια άγνωστη πλευρά του κόσμου μας. Και μήπως εσείς υποθέτετε ότι η  Απόκρυφη Επιστήμη, η ύψιστη και πλέον πολύπλοκη από όλες τις επιστήμες, μπορεί να βοηθήσει ένα κόσμο που με τόσο πόνο χρειάζεται την Παρουσία Του; 
Από Εκείνον είναι που μερικοί από εμάς έχουν μάθει τις γραμμές της προετοιμασίας για τον Ερχομό Του. Μας έχει λεχθεί ότι είναι καθήκον μας να διδάξουμε την ενότητα των θρησκειών, την οποία Εκείνος θα στέψει με τη Διακήρυξη αυτής της Ενότητας ως μιας Παγκόσμιας Θρησκείας. Μας έχει λεχθεί ότι είναι καθήκον μας να εξαπλώσουμε μια υψηλότερη, μια ευρύτερη παιδεία που θα έχει ως κέντρο της ένα Παγκόσμιο Πανεπιστήμιο, που θα πρέπει να διδάξει στους φοιτητές του να είναι πολίτες όχι μόνο χωριστών εθνών αλλά να είναι πολίτες του κόσμου. Είναι από Εκείνον που έχει έλθει η Διαταγή να αναβιώσουν σταδιακά τα αρχαία Μυστήρια που ήταν η ραχοκοκαλιά κάθε μεγάλης θρησκείας. Αυτή η γνώση είναι αναγκαία για να μπορέσει να σταθεί η θρησκεία. (**)

Θα σας ζητήσω να σκεφθείτε τα προβλήματα του κόσμου, προβλήματα που ακόμη και οι σοφότεροι και οι ισχυρότεροι προσπαθούν να λύσουν, χωρίς όμως καμιά ένδειξη επιτυχίας. Θα δείτε τη λύπη μέσα στον κόσμο, τη μιζέρια μέσα στον κόσμο, τους φτωχούς να υποφέρουν, τον αγώνα των καταπιεσμένων. Όλοι αυτοί στέλνουν μια κραυγή επίκλησης προς τον Ένα Μεγάλο, του οποίου τα αυτιά ποτέ δε κωφεύουν στην κραυγή της ανθρώπινης δυστυχίας. Υπάρχει μια Επίκληση που χρησιμοποιούμε όσοι από εμάς πιστεύουμε στον Ερχομό Του. Θα θέλατε να την εκφωνήσουμε μαζί; Τότε παρακαλώ να σηκωθείτε, γιατί είναι καλύτερο να λέμε την Επίκληση όρθιοι.

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ

Διδάσκαλε της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας, Κύριε όλων των θρησκειών του κόσμου, έλα πάλι στον κόσμο που Σε χρειάζεται, και σώσε τα Έθνη που καλούν δυνατά για βοήθεια.
Μίλησε το Λόγο της Ειρήνης, που θα κάνει τους λαούς να σταματήσουν τις διαμάχες τους.
Μίλησε το Λόγο της Δύναμης, που θα κάνει τις μαχόμενες κάστες και τάξεις να γνωρίσουν ότι είναι ένα. 
Έλα μέσα στην Ισχύ της Αγάπης Σου!
Έλα μέσα στη Λαμπρότητα της Δύναμής Σου!
Και σώσε τον κόσμο που χάνεται επειδή αισθάνεται την έλλειψή Σου.
Ω, Συ, που είσαι ο Διδάσκαλος Αγγέλων και Ανθρώπων.

(*) (Σημ. Άννα Μπ.) Ο Βοδισάττβα των προηγούμενων τεσσάρων υποφυλών είχε γίνει ο Κύριος Βούδας και είχε δώσει τη θέση Του ως Παγκοσμίου Διδασκάλου, στον τωρινό  Βοδισάττβα, τον Κύριο Μαϊτρεγιά τον «φιλεύσπλαχνο». 
(**) (Σ.τ.Μ.) Ο Ο.Η.Ε. έχει ιδρύσει – το  1973 – το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών, U.N.U. Έχει έδρα στο Τόκυο της Ιαπωνίας και 13 εκπαιδευτικά και ερευνητικά κέντρα σε διάφορα μέρη του κόσμου.