Έπειτα, να διαθέτει τα απαραίτητα υλικά για τη συντήρησή του και την πνευματική του ανάπτυξη. Και τέλος να χαίρει της ελευθερίας του λόγου και της δράσης. Πολλοί άνθρωποι δεν απολαμβάνουν την ευτυχία γιατί οι ίδιοι την εμποδίζουν με τις ιδέες και τα συναισθήματα που έχουν. Οι  αιτίες που δεν χαίρονται την ευτυχία είναι:

Α) Η παράβαση των φυσικών και ηθικών νόμων που επιφέρει δοκιμασίες. Μια σοφή λαϊκή ρήση λέει: «Ο καθένας θα βρει εκείνο που κάνει.»
Β) Η ανθρώπινη κακία που δημιουργεί τη φρικωδέστερη κόλαση στην ανθρωπότητα, επίσης ο εγωισμός και η πλεονεξία.
Γ) Η σωρεία των πεπλανημένων αντιλήψεων. Επιδιώκει ο άνθρωπος πράγματα που νομίζει ότι είναι καλά και τα οποία τον οδηγούν στον πνευματικό του κατήφορο. Ο Πλούταρχος τονίζει:

«Την ευτυχία και τη μακαριότητα δεν φέρνουν ούτε τα πολλά χρήματα ούτε ο όγκος των υλικών πραγμάτων, ούτε η εξουσία ούτε η ισχύς, αλλά η έλλειψη στενοχώριας, η πραότητα των παθών και η διάθεση της ψυχής όταν είναι σύμφωνη με τη Φύση.»
(Ηθικά, 37Α)

Ο Σωκράτης, όταν ρωτήθηκε ποιοι είναι ευτυχείς, απάντησε:
«Αυτοί που έχουν και καλά αισθήματα και φρόνηση.»
(Ανθολόγιο Στοβαίου, ΡΓ 19)

Ο Πλάτων συμπληρώνει:
«Ο άνδρας και η γυναίκα είναι ευτυχείς όταν είναι καλοί και αγαθοί. Το αντίθετο, δυστυχείς είναι οι άδικοι και οι πονηροί.» Και ακόμη: «Ευτυχέστατος είναι εκείνος που δεν έχει κακία στην ψυχή του, γιατί αποδείχθηκε ότι αυτή είναι το μεγαλύτερο από τα κακά.»
(Γοργίας, 470Ε  478Ε)

Ο Λέων Τολστόι ταυτίζει την ευτυχία με την αγάπη: 
«Για να είσαι ευτυχής αρκεί να αγαπάς, να αγαπάς με αυταπάρνηση, να αγαπάς τους πάντες και τα πάντα. Να απλώνεις σε όλες τις μεριές τον αραχνοΰφαντο ιστό της αγάπης και να ρουφάς όσους πέφτουν μέσα του.»
(Οι Κοζάκοι, κεφ.28)

Και σε άλλο του κείμενο γράφει: «Ευτυχία θα πει να ζεις σύμφωνα με τη Φύση.»
(Περιοδικό Νέα Εστία, τόμος ΞΗ, 1960)

Ο Νίκος Καζαντζάκης θεωρεί σημαντικό για την ευτυχία την εκπλήρωση του καθήκοντος. Στο έργο του «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (σελ. 346), λέει:

«Αρχίζω να νομίζω πως τώρα μονάχα ξέρω τι θα πει ευτυχία. Τώρα μονάχα το καταλαβαίνω γιατί το ζω, το παμπάλαιο ρητό της Χρηστομάθειας. Ευτυχία θα πει να κάνεις το χρέος σου. Κι όσο πιο δύσκολο το χρέος, τόσο πιο μεγάλη η ευτυχία…¨
Σημαντικός παράγοντας της ευτυχίας είναι η φυσική ζωή, η οποία εξασφαλίζει την υγεία και την ευεξία του σώματος. Επιπλέον, η ελευθερία σε όλες τις ενέργειες του ανθρώπου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ευτυχία. Ζωή σκλάβα, αλυσοδεμένη από το περιβάλλον και τις προλήψεις είναι κάτι ασυμβίβαστο με την ευτυχία. Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι υποστήριξαν ότι την ευτυχία την δίνει η γνώση των θείων αληθειών. Κατά τον πυθαγόρειο φιλόσοφο Μέτωπο, «αρχή, αιτία και κανόνας της ανθρώπινης ευδαιμονίας είναι η γνώση των θείων και εκείνων που έχουν πνευματική αξία» (Ανθολόγιο Στοβαίου, Α64). Την ίδια γνώμη είχε και ο επιφανής προσωκρατικός φιλόσοφος Εμπεδοκλής:
«Ευτυχής είναι εκείνος που έχει αποκτήσει πλούτο θείων γνώσεων»
(Απ. 133, Diels Kranz)

Ο φιλοσοφημένος άνθρωπος, όταν υπάρχουν οι βασικοί όροι, χαίρεται τη ζωή, ζει σύμφωνα με τη Φύση, κατακλύζεται από αγάπη προς το Παν. Έχει απαλλαγεί από τους φόβους, από τα παντοειδή δεσμά και προσαρμόζεται στα γεγονότα που του συμβαίνουν έξω από τη δική του θέληση. (Μάρκος Αυρήλιος, Τα Εις Εαυτόν, Θ, λα) Αυτός ο άνθρωπος ζει στην ευτυχία. Ο Αντώνιος Ανδριανόπουλος καθορίζει την ευτυχία με τα ακόλουθα λόγια:
«Το να αγκαλιάζεις το Σύμπαν με τη σκέψη και το συναίσθημα και να αισθάνεσαι το θερμό αγκάλιασμά του, αυτό είναι ευτυχία. Το να αισθάνεσαι την ομορφιά της Φύσης, την αγνότητά της, το φως της, να τα καταλαβαίνεις βαθιά, αυτό είναι ευτυχία. Το να χαίρεσαι την ομορφιά του ήλιου, να απορροφάς με όλους σου τους πόρους το φως των ακτινών του και να φωτίζεις με αυτές την ψυχή σου, αυτό είναι ευτυχία. Το να βλέπεις την αρμονία που συνέχει το Παν (…) , το να απολαμβάνεις σαν μια υπέροχη συμφωνία τον ψιθυρισμό του δάσους, τον παφλασμό του κύματος, το σφύριγμα του ανέμου και αυτή τη στιγμή να μη ζητάς τίποτε άλλο, αυτό είναι ευτυχία. Το να αισθάνεσαι τη ζωή σου γεμάτη ωσάν να τα έχει όλα και να μη σου λείπει τίποτε, να μη ζητάς τίποτε, αυτό είναι ευτυχία.»

«Το να αισθάνεσαι τον εαυτό σου ελεύθερο, να μην εξαρτάσαι από πουθενά και από κανένα, να μπορείς αν κινείσαι ελεύθερα χωρίς εμπόδια και φραγμούς, αυτό είναι ευτυχία. Το να χαίρεσαι πάντοτε τη χαρά της παρούσας στιγμής, χωρίς σκέψεις, χωρίς μέριμνες, αυτό είναι ευτυχία. Το να αισθάνεσαι την ύπαρξή σου μέσα στην αιωνιότητα, να αισθάνεσαι την ηδονή, που αισθάνεσαι μόνο με την αίσθηση ότι ζεις, όταν έχεις τη βαθιά αίσθηση της ζωής, αυτό είναι ευτυχία. Το να απολαμβάνεις τη ζωή με όλες τις αισθήσεις σου, την ομορφιά της, τη θειότητά της, αυτό είναι ευτυχία. Το να αισθάνεσαι ότι είσαι μια ύπαρξη θεϊκής καταγωγής με προοπτική απέραντης πνευματικής σταδιοδρομίας, αυτό είναι ευτυχία. Αρμονία προς τη Φύση, αρμονία προς το περιβάλλον, αρμονία εσωτερική μεταξύ σκέψης και συναισθήματος, αυτό είναι ευτυχία.»

(Πηγή: Ο Άνθρωπος σε αρμονία με τη Φύση – Γνώση και Τρόπος Ζωής)