Μια τεράστια προσφορά στην δεινά χειμαζόμενη ανθρωπότητα, σε μια εποχή όπου τον άνθρωπο υποδούλωναν υλιστικές φιλοσοφίες παράλληλα με δεισιδαιμονίες, προλήψεις και φανατισμούς, που αλλοίωναν και αλλοτρίωναν τους ακριβούς πυρήνες αλήθειας των θρησκευτικών παραδόσεων.

Η Θ.Ε. στόχεψε στην απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά τόσο ενός κυνικού ορθολογισμού όσο και μιας θεολογικής μισαλλοδοξίας και φανατισμού. Αντέταξε ότι αυτά δεν συμπορεύονται με τον ιερό σκοπό κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας, με την ηθική, ψυχική και πνευματική συνιστώσα σε κάθε πράξη μας, που πρέπει να αποτελεί τον γνώμονα για την πραγματική ευημερία και την πνευματική μας ανάπτυξη. Έθεσε σαν πρώτο και θεμελιώδη σκοπό την δημιουργία πυρήνα παγκοσμίου αδελφότητας.

Βέβαια, παρότι πέρασαν 135 χρόνια, το σωτήριο αυτό θεοσοφικό όραμα δεν αξιώθηκε γενικής έμπρακτης αποδοχής. Τα δεινά από την απουσία της αδελφοσύνης μεταξύ των ανθρώπων εξακολουθούν να ταλανίζουν την ανθρωπότητα. Χωρίς φυσικά να σημαίνει αυτό ότι ο καλός ο σπόρος πήγε χαμένος. Το θεοσοφικό ιδεώδες, με τη συνδρομή βέβαια και πολλών άλλων ηθικοφιλοσοφικών, θρησκευτικών και πνευματικών συστημάτων, αρκετά εκ των οποίων έλκουν την καταγωγή ή επηρεάστηκαν από την θεοσοφική διδασκαλία, πολλούς έθρεψαν νόες και ψυχές ανθρώπων. Μπορεί ακόμη, και μάλιστα σε οξύτατο βαθμό, τα πάθη και ο εγωισμός να καρποφορούν τους τρισάθλιους καρπούς τους αλλά, ταυτόχρονα, ένα κύμα κατανόησης συνεχώς διογκώνεται στον πλανήτη για την ανάγκη δημιουργίας μιας κιβωτού αδελφοσύνης που να χωράει όλους τους κατοίκους της γης. Όλο και περισσότερες προσπάθειες προωθούνται για την γεφύρωση του χάσματος, που χωρίζει τη σημερινή ζοφερή κατάσταση από εκείνη στην οποία η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά θα βασιλεύουν.

Μια τέτοια θαυμαστή πρωτοβουλία, απόλυτα ταιριαστή με τους θεοσοφικούς σκοπούς, θέλουμε ιδιαίτερα να εξάρουμε στην σημερινή επέτειο. Είναι από αυτές που ανεγείρουν τα θεμέλια της αδελφοσύνης, την αλληλεγγύη και την συμπόνια, σαν πρώτιστο του ανθρώπου καθήκον. Ανήκει στις ειδήσεις που ταχύτατα καταπνίγονται μέσα στους τεράστιους σωρούς της ήρας, με τους οποίους μας κατακλύζουν τα πάσης φύσεως ΜΜΕ, υπακούοντας βέβαια στα παντοειδή συμφέροντα μιας υλιστικής και μόνον προσέγγισης των πάντων. Ποιο είναι το σπουδαίο αυτό μήνυμα;

Στο τελευταίο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (Μελβούρνη, Δεκέμβριος 2009), που παρακολούθησαν χιλιάδες διανοούμενοι και  θρησκευτικοί ηγέτες, εμφατικά τονίστηκε η ανάγκη ενός  πνεύματος παγκοσμίου αδελφοσύνης. Ένας σκοπός που βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις. Ιδιαίτερα σημειώθηκε η σπουδαιότητα της συμπόνιας, του ελέους, της ανθρωπιάς για την σημερινή κατάσταση της ανθρωπότητας. Στο επιστέγασμα των εργασιών, οι συμμετέχοντες θρησκευτικοί ηγέτες συνυπέγραψαν την ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ (CharterofCompassion). Η ΧΑΡΤΑ καλεί την ανθρωπότητα σε μια συμπεριφορά αυξημένης ευαισθησίας, κοινωνικής αλληλεγγύης και ευθύνης για όλους τους ανθρώπους.

Παραθέτουμε, σε ελεύθερη μετάφραση τη ΧΑΡΤΑ που αναδεικνύει σε ύψιστη σημερινή αξία την ΑΝΘΡΩΠΙΑ, την ευγένεια συμπεριφοράς που πηγάζει από αισθήματα αλληλεγγύης και συμπόνιας προς τον συνάνθρωπο.

Η ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ (Περιοδικό TheQuest, )

(Mετάφραση: Θ. Κατσιφής)

Η αρχή της συμπόνιας βρίσκεται στην καρδιά κάθε θρησκείας, κάθε ηθικής και πνευματικής παράδοσης. Μας προσκαλεί να φερόμαστε πάντοτε στους άλλους όπως κι εμείς θέλουμε να μας φέρονται. Μας παρακινεί να εργαζόμαστε ακούραστα για την ανακούφιση των δεινοπαθούντων. Αξιώνει την απομάκρυνση του εαυτού μας από το επίκεντρο του δικού μας κόσμου και την τοποθέτηση κάποιου «άλλου» στη θέση αυτή. Να τιμούμε την απαράβατη ιερότητα κάθε ανθρώπινου όντος και να αποτίνουμε σε όλους ανεξαιρέτως απόλυτη δικαιοσύνη, ισότητα και σεβασμό. Είναι επίσης απολύτως απαραίτητο να αποφεύγουμε, με επιμονή και έμφαση στην προσπάθειά μας, οποιαδήποτε πρόκληση οδύνης στον συνάνθρωπό μας.

Πράττοντας ή μιλώντας με βιαιότητα από πείσμα, σωβινισμό ή ατομικό συμφέρον, μειώνοντας ή περιορίζοντας την ανάπτυξη κάθε ανθρώπου ή αρνούμενοι βασικά δικαιώματά του, υποδαυλίζοντας το μίσος συκοφαντώντας και κακολογώντας τους άλλους –ακόμη και τους εχθρούς μας–, όλα αυτά αποτελούν άρνηση της κοινής μας ανθρώπινης ιδιότητας. Παραδεχόμαστε ότι αποτύχαμε να ζούμε με ανθρωπιά και ότι κάποιοι έχουν αυξήσει την ανθρώπινη δυστυχία στο όνομα της θρησκείας. Καλούμε λοιπόν όλους τους ανθρώπους σε μια κοινή προσπάθεια  για:

1.      Επαναφορά της ανθρωπιάς στο κέντρο της ηθικής και της θρησκείας.

2.      Επιστροφή στο αρχαίο αξίωμα ότι είναι άνομη οποιαδήποτε ερμηνεία των Γραφών που τροφοδοτεί τη βία, το μίσος και την καταφρόνια.

3.      Επιβεβαίωση ότι προσφέρονται στη νεολαία ακριβείς και έγκυρες πληροφορίες σχετικά με τις άλλες παραδόσεις, θρησκείες και κουλτούρες.

4.      Ενθάρρυνση της αποδοχής της διαφορετικότητας στην παιδεία και τη θρησκεία.

5.      Καλλιέργεια μιας συναίσθησης για τα δεινά όλων των ανθρώπινων πλασμάτων, ακόμη και εκείνων που θεωρούμε ως εχθρούς μας. 

Είναι επείγουσα η ανάγκη να κάνουμε την ανθρωπιά δύναμη καθαρή, φωτεινή και ισχυρή στον πολωμένο κόσμο μας. Αταλάντευτα εδραιωμένη στην αποφασιστικότητά μας να υπερβούμε τη φιλαυτία μας, η ανθρωπιά μπορεί να γκρεμίσει τους δογματικούς πολιτικούς, ιδεολογικούς και θρησκευτικούς περιορισμούς. Γέννημα της βαθιάς αλληλεξάρτησης μας, είναι ουσιώδες στοιχείο για τις ανθρώπινες σχέσεις και την ευημερία ολόκληρης της ανθρωπότητας. Αποτελεί το μονοπάτι της φώτισης και προϋπόθεση απαραίτητη στη δημιουργία μιας δίκαιης οικονομίας και μιας ειρηνικής παγκόσμιας κοινότητας.

Πιστεύουμε ότι κάθε θεόσοφος θα προσπαθήσει να αναδείξει και να ευαισθητοποιήσει τον περίγυρό του για την ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, σαν μια αξία ικανή να περισώσει κάπως τα οράματα του σύγχρονου ανθρώπου για μια βιώσιμη κατάσταση επίγειας ζωής. Ευχόμαστε να καταστήσουμε όλοι μας την ΧΑΡΤΑ μόνιμη, ακριβή παρακαταθήκη, αναγνωρίζοντας ότι με την εφαρμογή της η ομορφιά που χαρίζει γύρω μας ξεκινά από τον ίδιο μας τον εαυτό.