με τελειότερο τρόπο. Ουσιαστικά ο άνθρωπος καθ’ εαυτόν έχει μεγάλη αξία. Για να παραχθεί η ανθρώπινη μορφή, η Φύση εργάσθηκε επί αιώνες αιώνων, και επί της Γης αποτελεί την κορωνίδα και το στεφάνωμα της δημιουργίας. Στην ανθρώπινη μορφή εκδηλώνεται εμφανέστερα το λογικό και σε αυτόν καταφαίνεται σαφώς η πνευματικότητα της Φύσης. Το ανθρώπινο πνεύμα στο σύνολό του αποτελεί το συνειδητό Εγώ της Γης. 

Σε τι διαφέρει ο άνθρωπος από τα υπόλοιπα ζώα της Γης; Στο σωματικό οργανισμό του που είναι δεξιότερος στο να δέχεται λεπτότερες εντυπώσεις δια του συνόλου των αισθήσεών του, και στις ικανότητες του πνεύματός του οι οποίες του επιτρέπουν να εκδηλώνει περισσότερη νόηση, θέληση κι ελευθερία και εντονότερα, ευγενέστερα αισθήματα. Αφότου το πνεύμα εκδήλωσε περισσότερη νόηση, περισσότερη θέληση και περισσότερη ελευθερία προκειμένου να προαχθεί από τη ζωώδη κατάσταση στην ανθρώπινη, πρέπει να συμπεράνουμε ότι για να προοδεύσει περισσότερο ο άνθρωπος και για να τελειοποιηθεί, είναι ανάγκη να καλλιεργήσει και να αναπτύξει περισσότερο το νοητικό και αισθηματικό του μέρος, να εκδηλώσει ισχυρότερη θέληση και μεγαλύτερη ελευθερία. Αν οι ιδιότητες αυτές αποτελούν τις ευγενέστερες, τις πολυτιμότερες εκδηλώσεις του πνεύματος και της Φύσης, είναι προφανές ότι αυτές οφείλουμε να επιδιώκουμε και σε αυτές έγκειται για τον άνθρωπο η ουσία του αγαθού. Η απόκτηση της σοφίας, της λογικότητας στο παν, της θέλησης και της ελευθερίας είναι, επομένως, τα πολυτιμότερα πράγματα τα οποία μπορεί να ποθήσει ο άνθρωπος που έχει υγιή νου. 
Ο άνθρωπος προάγεται πνευματικά όταν εξευγενίζει τα αισθήματά του, εκλεπτύνει το νοητικό του, ζητά την αλήθεια και ασκεί τη δικαιοσύνη. Αντιθέτως, μένει πνευματικά στάσιμος και μερικές φορές οπισθοδρομεί, όταν εκδηλώνει ζωώδη ένστικτα και ροπή προς τα πάθη, όταν εκτιμά περισσότερο την εξωτερική λάμψη της εσωτερικής αξίας των πραγμάτων, όταν εμμένει στην υποβολή ψευδών ιδεών τις οποίες του ενέπνευσε το περιβάλλον. Η εσωτερική, η πραγματική αξία κάθε ανθρώπου μετριέται με το πνευματικό κεφάλαιο των ψυχικών του δυνάμεων, των γνώσεών του και των αισθημάτων του. Η θέληση είναι ο κεντρικότερος νόμος του πνεύματος, που συγκεντρώνει γύρω του όλους τους άλλους νόμους της εσωτερικής ουσίας των υποκειμένων και τους κατευθύνει προς τη διεύθυνση την οποία αυτός χαράσσει με τη βοήθεια του νοητικού.

Το πνεύμα αποτελεί το εγώ, τη συνείδηση της Φύσης. Είναι η δύναμη που διευθύνει τις ενέργειες της Φύσης. Είναι ο βασιλιάς της Φύσης. Σήμερα ο άνθρωπος κρατά στα χέρια του και χειρίζεται πολλές φυσικές δυνάμεις. Μπορεί, αν προαχθεί πνευματικά, να κατακτήσει σταδιακά όλες τις δυνάμεις της Φύσης. Μπορεί ακόμη να γίνει κύριος του εαυτού του, κύριος της ειμαρμένης του. Αρκεί να το θελήσει, να γνωρίσει πληρέστερα τους νόμους της Φύσης και να καλλιεργήσει κατάλληλα τις προσωπικές δυνάμεις του. Τα πάντα μπορεί να επιτύχει ο άνθρωπος. Η θέλησή του, μόνο απέναντι στο φυσικό νόμο δεν μπορεί να αντιταχθεί, διότι οι νόμοι της Φύσης είναι αιώνιοι, αμετάβλητοι και απαραβίαστοι. Άρα, στην ανέλιξη των δυνάμεών του ο άνθρωπος μπορεί να έχει ως κανόνα και οδηγό το φυσικό νόμο. Για αυτό ο Επίκτητος δίδαξε: «Νόμος βιωματικός είναι αυτός και πράττει συμφώνως προς τη Φύση».
Να μην λησμονείς ποτέ ότι μόνο ο ενάρετος που ακολουθεί και εφαρμόζει τους νόμους της Φύσης, μπορεί να είναι ισχυρός σε αυτήν. Οι δυνάμεις του κακού συντρίβονται μπροστά στην ακατάβλητη ισχύ του φυσικού νόμου.

(Πηγή: «Υποθήκες τινές εκ της Βιοτικής»)

 
*******************************

Τι χαριτωμένο πλάσμα που είναι ο άνθρωπος, αν είναι πραγματικά άνθρωπος. Και ο ωραιότερος ακόμα πίθηκος, σε σχέση με τον άνθρωπο, είναι άσχημος.
Ηράκλειτος
Όταν ο Πλάτωνας έδωσε τον ορισμό «Άνθρωπος είναι ένα δίποδο, άπτερο ζώο», ο Διογένης, αφού έπιασε έναν κόκορα και τον ξεφτερούγισε, τον πήγε μετά στη Σχολή και είπε: «Να ο άνθρωπος του Πλάτωνα».
Στοβαίος
Όταν ο Διογένης γύρισε από την Ολυμπία, είπε σε κάποιον που τον ρώτησε αν ήταν εκεί πολύς κόσμος: «Ήταν πολύς μεν κόσμος, λίγοι δε άνθρωποι».
Πλούταρχος
Όλα τα ανθρώπινα πράγματα είναι ασθενέστερα από την σκιά και απατηλότερα από τα όνειρα της νύκτας.
Βασίλειος
Κανένας από τους κατοικούντες τη γη ανθρώπους δεν υπάρχει αναμάρτητος.
Θέογνις
Κάθε άνθρωπος φέρει επάνω του δύο σάκους. Τον μεν μπροστά του, το δε άλλο πίσω του. Και ο μεν μπροστινός είναι γεμάτος από τα ελαττώματα των  άλλων, ο δε πίσω από τα δικά του. Έτσι τα μεν ξένα του είναι εμφανή, τα δε δικά του αφανή.
Αίσωπος
Ο άνθρωπος είναι, καθώς είπαμε, ζώο ήμερο. Όταν λοιπόν τύχει της κατάλληλης αγωγής και διαθέτει από φυσικού του την απαιτούμενη έφεση, γίνεται μια καλή, ήρεμη κι ευγενική ύπαρξη. Αν όμως, αντίθετα, δεν εκπαιδευθεί αρκετά και άρτια, τότε γίνεται το αγριότερο ζώο πάνω στη γη. Άρα ο νομοθέτης πρέπει να παίρνει την αγωγή των παιδιών σαν ένα πρώτιστης και όχι δευτερεύουσας σημασίας μέλημά του.
Πλάτων
Είναι αδύνατο να γνωρίσει κάποιος την ψυχή, τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός ανθρώπου, αν ο τελευταίος αυτός δεν αναλάβει πιο πριν ψηλά καθήκοντα, καθώς και την ευθύνη της εφαρμογής των νόμων. 
Σοφοκλής
Όλα τα ενδεχόμενα να συμβούν πρέπει να τα περιμένουμε όντας άνθρωποι. Γιατί δεν υπάρχει κάτι το σταθερό και μόνιμο στη σύντομη ζωή μας.
Μένανδρος
Δεν υπάρχει εμπόδιο για τον άνθρωπο εκείνο που δρα και ενεργεί με αφοσίωση και πίστη στο σκοπό του.
Μένσιος
Ο πιο αξιοθαύμαστος άνθρωπος είναι εκείνος που δεν χάνει ποτέ το θάρρος του εμπρός στις κακοτυχίες της ζωής.
Σαπφώ